– ராமனும் ராவணனும் –

பெண்களின் ஆழமான விருப்பம் — ஒரே மனைவியை நேசிக்கும் ஏகபத்தினி விரதனான கணவன். இராமன் அந்த உயர்ந்த இலட்சணத்தின் அடையாளம். ஆனால் இராமன் ஏகபத்தினி விரதனாக இருந்தும், சீதையை மீட்ட பின்பு அவர் தூய்மையானவர் என்று உலகுக்கு நிரூபிக்கவேண்டும் என்று அக்னி பிரவேசம் ஆகியவற்றை தடுக்கவோ, அதன் தேவையில்லை என்று சமூகத்தை எதிர்த்து நிறுத்தவோ இல்லை. அன்பான கணவனாக இருந்தும் மனைவிக்காக சமூகத்திற்கு எதிராக குரல் கொடுக்கவில்லை என்பதே இந்த வரியின் மறை பொருள்.

இராவணன் தன் தங்கை சூர்பணகையை அவமானப்படுத்தியவர்களை போருக்கு அழைத்தான். ஒரு பெண்ணை தொடுவது எவ்வளவு பெரும் பிழை என்பதை, அதே வலியை உணர்த்தி கற்பிக்க நாடிழந்தாலும், உயிரிழக்கும் தருவாயிலும் எதிர்த்து நின்றான். சமூகம் தன் தங்கையை அவமதிக்கும் போது வாளெடுத்த அண்ணன் — அதுவே உண்மையான சகோதர அன்பு. “ஆகவே” என்ற சொல்லில் கவிஞரின் தீர்ப்பு அடங்கியுள்ளது — இது விதி அல்ல, அவசியம்.

இக்கவிதை இராமாயணத்தில் நன்மை தீமை என்று தீர்ப்பளிக்கவில்லை. எழுத்தாளர் பிரபுராஜ் ஒரு குறிப்பிட்ட கோணத்தை முன்வைக்கிறார்: பெண்களுக்கு ஏகபத்தினி விரதனான கணவன் வேண்டும் என்பது ஆசை; ஆனால் அந்த ஆசையை விட அவசியமானது — தன்னை அவமதிக்கும் ஒவ்வொரு சக்தியையும் சமூகத்தையும் ஏற்க மறுக்கும் ஒரு அண்ணன். பாதுகாப்பின் இரு முகங்களை — அன்பு மற்றும் போராட்டம் — இவ்விரண்டு கதாபாத்திரங்கள் மூலம் கவிஞர் ஆழமாக அலசுகிறார்.